باز هم چهارشنبه سوری آمد.مثل همان قدیمها که کودک بودیم و بی صبرانه منتظر تا ببینیم این چهارشنبه سوری چگونه برگزار خواهد شد.اما آنزمان تب و تاب بچگی بود و رویاهای کودکانه و امروز تب و تابی دیگر.چه خواهد شد؟چهارشنبه سوری آمد با بحثهای پیرامون خودش.از سبز گرفته تا رنگ قرمز آتش.

چهار شنبه سوری آمد و بسیاری در تدارک آتشی دیگر بر علیه ظلم و بی عدالتی .باز هم ضحاکی دیگر که باید سرنگون شود.از اینگونه ضحاکها همواره در طول تاریخ ما بسیار بوده اند.هنوز روزنامۀ کیهان می نویسد از بی رهبری جنبش سبز.هنوز جنبش سبز می نویسد از خواستها و مطالبات و هنوز همه چیز چون قبل می گذرد.و هنوز همه می نویسند از اینکه چه کسی یا کسانی باید رهبری قیام مردمی را در دست بگیرد و هنوز کسانی خود ر ا نامزد این کار می کنند و هنوز کسی نیست که بیاید.یکنفر که باید بیاید،یکنفر که همیشه و همیشه در تاریخ ما باید به آمدنش امیدوار بود و هیچکس نمی داند که این یکنفر هرگز نمی آید بلکه هر یک از ما می تواند این یکنفر باشد.چهارشنبه سوری میرود و نوروز می آید و زمستان، بهار می شود و اما هنوز جنبش ما پارسیان چون غالب جنبشهایمان بدون برنامه و طرح از پیش تعیین شده به پیش میرود تا شاهد یک بهمن 57 دیگری باشیم و کسی که می آید و بر موج دریای خروشان ملت سوار خواهد شد و مارا به خود خواهد برد به ناکجاآبادی چون جمهوری اسلامی.امروز از این جنبش، بسیاری می گویند از اصلاح طلبان گرفته تا مجاهدین خلق و ..اما آنچه آنان می گویند هنوز رنگ و بوی عشق مردم را ندارد و بیشتر به یک رقابت بر سر عنوان می ماند و هنوز پس از سالها که از تاریخ احزاب و جنبش های ما می گذرد،یک نقطه مشترک ایجاد نشده است تا برا ی آن و با یک طرح مشترک خود را کنار گذاشته و تنها ایران و ایرانیان را در نظر بگیریم.این هدف مشترک را قربانیان جنبش،نداها و ...به ما آموختند و هنوز احزاب و صاحب نظران تنها و پراکنده پیش می روند بی آنکه موفقیتی حاصل شود.آنانکه در ایران جان باخته اند و طعم شلاقها و شکنجه های ضحاک دوران را چشیده اند می دانند که زمان اندک است و باید کاری کرد.آنانکه خیابانها را با خون خود رنگین کردند و امروز تنها یادی از آنان باقی مانده است،در انتظار دیدن پایانند.اما پایانی که اینبار به نتیجه برسد.زمستانی که به یک بهار واقعی ختم شود.هدفِ مشترک، تحمل است.تحمل عقاید یکدیگر،تحمل مذهب و بی مذهبی یکدیگر و این هدف تنها وتنها در گروِسکولاریسم است.این را خود رژیم جمهوری اسلامی فریاد می زند.در تمامی روزنامه هایش،سخن از این سکولاریسم است.ترسی که به جان رژیم افتاده بیهوده نیست.نه موسوی و کروبی ها و نه ارتش مجاهدین و نه هیچ چیز دیگر، این رژیم را به هراس نمی اندازد جز سکولاریسم .چرا که در سایۀ همین سکولاریسم است که دیگر جایی برای چنین رژیمی باقی نمی ماند.

چهارشنبه سوری را برگزار می کنیم با این امید که سرانجام آتش پاک،بنیان ظلم را خواهد سوزانید و به استقبال بهار می رویم با آرزوی آزادی.

ادامه...

شعر زیبا و شجاعانه سروش هیچکس

ادامه...

فیلمی در رابطه با جامعه بهائی هند که بیشترین بهائیان دنیا را دارد

زندانیان بهائی را یاری کنیم.هر کس در داشتن عقیده اش و باوری که دارد آزاد می باشد.

سخن از آئین بهائیان و بهایی بسیار زیاد است و اصولا در تاریخ کشورمان در این رابطه همواره بحث وجود داشته است.اما آئین بهائی که پس از اسلام آمده است و با کتاب مقدس اقدس معرفی می شود در ایران جایگذه خاص خود را دارد چرا که خاستگاه آن در ایران بوده است.بر اساس اصول این آئین،زنان دارای آزادی بوده و حق تحصیل داشته و از تعالیم اصلی این آئین یکی کردن ادیان و تمامی انسانها حول یک محور اصلی است.بهائیان در واقع مخالف مرزبندی بوده و جهان را به صورت یکپارچه و متحد تلقی می کنند.آنان محافل خود را داشته و صلح را پایۀ رفع اختلاف ابناء بشر می دانند چرا که معتقدند تمامی انسانها با هر نوع مذهب و ملیت از خداوند می باشند و جهان باید متحد شود.آنان حتی معتقد به ایجاد زبانی واحد می باشند.

http://blogfars.com/fotofiles/1/108750.jpg

کوه کرمل

اما در ایران از ابتدای ظهور بهائیت ،پیروان این آئین همواره در معرض ظلم و جور حکومتهای ایران بوده اند.بهائیان که دین خود را دین جدیدی می دانند دارای اختلاف عقیده با خاتمیت اسلام و محمد بوده و معتقدند که خداوند بسته به مقتضیات جامعه انسانها را تنها نگذاشته و آنان را از داشتن دین و راهنما بی نصیب نمیگذارند.ابهائیان معتقدند که در آئین زرتشت ابه ظهور حضرت بهاءالله بشارت داده شده است.از آغاز حکومت جمهوری اسلامی ،تعدی و جور بر بهائیان فزونی گذاشته است و در حال حاضر بهائیان دارای زندانیانی در ایران هستند که صرفا به دلیل داشتن اعتقاد به آنچه باورش دارند ،محکوم می باشند.در دورانهای مختلف، بهائیان حتی از حق تحصیل نیز محروم بوده اند و به کرات بدلائیل واهی فراماسون بودن یا جاسوس اسرائیل بودن و تهمتهای دیگری مورد ظلم قرار می گیرند.مرکز بهائیان در حیفا و نام محل اصلی آنان کرمل می باشد که یک منطقه دیدنی در اسرائیل می باشد.در حال حاضر 19 زندانی بهائی در زندان ایران می باشند که هفت تن از آنان در معرض اعدام قرار د ارند.

برای شناسایی بیشتر می توانید به سایت زیر مراجعه نمائید

www.aeenebahai.org

ادامه...

به تازگی سازمان آستان قدس رضوی سرو صدای بسیاری براه انداخته است و با آگهی مبنی بر فحشاء به گونۀ اسلامی ،زنان ر ا با قرارداد کار برای صیغه های موقت استخدام می نماید.داستان از این قرار است که برادران زائر که به زیارت امام رضا میروند،بنا به دلایلی که هنوز آشکار نیست ،در حین زیارت نیاز به زن پیدا م کنند و حس و شهوت خود را به گونه ای می بایستی با وجود زن ارضاء نمایند.جالب این جاست که برای دختران دوشیزه به دلیل از دست دادن پردۀ بکارت که زمانی نشانۀ عفاف یک دختر از جانب مذهبیون تلقی می شد،حقوق بیشتری در نظر گرفته شده است.حال معلوم نیست که این برادران بیگناه چرا و چگونه در آن عالم روحانی و غرق در دعا،ناگهان کم می آورند و به یاد پائین تر از کمر خود میافتند.

قضیه فحشاء اسلامی چیز تازه ای نیست.یاد خاطره ای می افتم که اتفاقا قهرمان اولش هم خود من می باشم.موضوع باز می گردد به سال 1363 یعنی در بحبوهۀ جنگ .من برای کاری به بنیاد شهید رفته بودم و اتفاقا ساعت اداری به پایان رسیده بود.سرایدار یا دربان مربوطه نیز حضور نداشت که مانع ورود من شود و این چیز تازه ای نیست.بنیاد شهید کاملا ساکت به نظر می رسید و کار من فوری.نامه ای را باید برای تایپ به دبیر خانه می بردم.دق الباب کردم و خانمی درب دبیرخانه را باز کرد و با تعجب و لحن بدی به من گفت که من چگونه وارد شدم و ساعت اداری تمام است.جالب این جاست که دوشیزه محترمه آنچنان د ستپاچه بود که حرفهایش را با لکنت بیان می کرد و جوری در آستانۀ درب ایستا ده بود که مانع دیدن درون اتاق می شد.من اعتراض کردم و گفتم که کار من واجب است و باید انجام شود.در همین هنگام صدای زن دیگری از اتاق آمد که:اگر چشمت را باز کنی ،متوجه می شوی که کسی در اداره نیست .برو فردا بیا.پس از آن درب اتاق بسته و قفل شد.من عصبانی از برخورد آنها به سوی پنجره ای که در راهرو وجود داشت رفتم و خیلی اتفاقی ا زپنجره توانستم درون اتاق دبیرخانه ر ا که دو زن در آن بودند و گوشۀ آن از محل دید من دیده می شد،ببینم.صحنۀ جالبی بود.یکی از خانمها بدون حجاب و در حالیکه چادری بر سر نداشت و بلوزش تا نیمه باز بود ،بر رو ی صندلی نشسته و برادر پاسداری نیز با بناگوش و سینۀ او بازی می کرد.من عصبانی و با حس بدی که پیدا کرده بودم ،به سوی درب اتاق براه افتاد م و با پا بر در کوبیدم .آنقدر محکم کوبیدم که سرانجام درب باز شد و من اینبار کاملا درون اتاق ر ا دیدم که دو زن بی چادر و با بلوزهای نیمه باز و دو برادر پاسدار در آنجا نشسته بودند.پاسداری که درب را باز کرده بود و انگار عصبانی شده بود و از حال در آمده بود! شروع کرد به فحش دادن به من. منهم هرچه از دهانم درآمد گفتم تا اینکه او مشتش را بلند کرد و در همین هنگام یکی از خانمها جلوی او را گرفت و از من عذرخواهی کرد و سعی کرد که وعدۀ سر خرمن دهد و کارم ر ا راه بیاندازد اما من با عصبانیت آنجا ر ا ترک گفتم و فردای آنروز به فکرم رسید که شکایتی به کروبی مدیر وقت بنیاد شهید بنویسم که بعد با خود فکر کردم :من به چه کس شکایت می کنم .او خود در آنزمان نقشه ها برا ی زنان سربازان شهدای جنگ داشت و بقیه ماجرا را خود م دانید.صیغه هایی که در بنیاد شهید انجام میشد و الی آخر.

جای تعجب نیست،زمانی که در هنگام جنگ،کودکان جنگمان،دستها و پاهای خود را بر میدان مین باقی می گذاشتند،بر ادران مقدس ما در حین کار ،دچار تغیر می شدند و نیاز به جنس لطیف پیدا می کردند،پس برادران زائر نیز جای خود دارند.تنها این وسط تکلیف زنان زائر معلوم نیست که اگر دچار آن وضعیت بحرانی شود،به که باید رجوع کنند.شاید به مسئولین آستان قدس رضوی و یا شاید به طور زیر زمینی و مخفی برای آنان نیز همه چیز مهیا باشد.به هر حال این هم نوعی از فحشاء به شیوۀ اسلامی است.اما آیا آبرومندتر نبود اگر رُک و پوست کنده،فاحشه استخدام می کردند و جوازی به آنان می دادند؟شاید این برنامۀ آینده است.نمی دانم .سربلند باد اسلام و پیروز باد مذهب فحشاء

ادامه...

روز زن مبارک باد

http://blo gfars.com/fotofiles/1/101020.jpg

ادامه...

http://blogfars.com/fotofiles/1/108033.jpg

ادامه...

دموکراسی بهترین انتقام است.من زندگیم را انتخاب نکرده ام بلکه زندگی مرا انتخاب کرده است اما با جرات می گویم ،حاضر نیستم جایم را با زن دیگری در در جهان عوض کنم.

بی نظیر بوتو

این کلمات از آنِ زنی است که در راه مبارزه برا ی دموکراسی جان سپرد .بی نظیر بوتو راست میگوید.دموکراسی بهترین انتقام است البته دموکراسی به شیوۀ واقعیش ،نه دموکراسی به شیوه ای که در برخی کشورها حتی در اروپا نیز می بینیم و بیشتر به یک نوع دموکراسی سیاسی شبیه است ،چرا که حتی در اروپا نیز دموکراسی به شکل واقعیش وجود ندارد و در برخی مواقع به طور کامل رعایت نمی شود.در رابطه با زنان نیز اینگونه است.آزادی زن آنچنان که اعلام می شود حتی در کشورهای غربی به شکل درست خود اجرا نمی شود.البته آزادیهایی وجود دارد که قابل مقایسه با کشورهای دیگر نیسست اما حتی در کشورهایی چون آلمان و یا سوئد،برابری بین مردان و زنان وجود ندارد و در مواقعی چون تقسیم کار یا مدیریت و یا میزان حقوقِ کاری باز هم نابرابریهایی را می توان دید.من تصور می کنم هنوز نمی توان در جهان کشوری را یافت که به طور واقعی مسئله نابرابری زنان و مردان را حل کرده باشد اما با اینحال حمایتها و آزادی و توجهاتی بخصوص در اروپا نسبت به زنان وجود دارد.اما در ایران و یا کشورهای مذهبی و بخصوص در حال حاضر کشورهای اسلامی،شرایط آنچنان برای زنان اسفبار است که دیگر بحث بر سر اجرا شدن دقیق آزادی نیست بلکه بحث بر سر مبارزه برا ی گرفتن این آزادی است.پوشش اجباری،قوانین بسیار ظالمانه خانواده که برگرفته از قوانین شریعت اسلام می باشد،تعدی و ظلم نسبت به حقوق زنان،نبودِ هرگونه حمایت از زنان ،نابرابری علمی و اجتماعی در رابطه با زنان در مقایسه با مردان،خشونت و زندان،سنگسار و اعدام و هزاران مورد ستمی که به زنان در کشورهای اسلامی و بخصوص در ایران اعمال می شود،از این کشورها چهره ای زن ستیز و ستیزه جو نسبت به زنان ترسیم می کند.البته باید ریشۀ چنین ستیزه جویی را در مذهب و اگر بخواهیم کمی فراتر رویم در داستان آفرینش جستجو کرد که در این داستان،زن موجودی است که باعث گمراهی مرد و در انتها بشر میشود و دست آدم را از بهشت کوتاه می کند و به همین خاطر زن می بایستی همواره تاوان این جرم و گناه خویش را بپذیرد.همچنانکه در قرون وسطی و در قرون 14 تا 16 حدودا 5 میلیون زن به جرائم علمی و جادوگری و ضد مذهبی ، از جانب کلیسا در آتش افکنده شدند و حتی کلیسا قابله هایی را که با استفاده از گیاهان دارویی،درد زنان را کم می کردند به جرم دخالت در کار خدا محکوم به مرگ می کرد و دلیلشان برای سوزاندن این زنان این بود که،زنان بایستی بدلیل گناهی که در رابطه با نوع بشر انجام داده اند،همواره درد بکشند و قابله ها در این کار اخلال می کنند.حال در زمانی که انقلاب الکترونیکی جهان را فرا گرفته است و با زدن یک دکمه می توان خریدهای خود را انجام داد و با آن سوی دنیا رابطه برقرار کرد،ما مواجه با حکومتی می شویم چون طالبان که زنان را ناپاک می داند تا آنجا که خودِ آنان با زنان ازدواج نمی کنند و برای ارضای امیال خود به پسران جوان روی می آورند.به شکلهای دیگری این مسئله را در ارتباط با کشور ایران و رژیم جمهوری اسلامی می بینیم که به شیوه های مختلف زنان را مورد آزار قرار می دهد و این نیز تا اندازه زیادی باز می گردد به نگرشی که همواره به شکلهای مختلفی خود را نشان داده است و اینکه زن از دندۀ چپ شیطان می باشد و آیات بسیاری که زن را جنس ضعیف و کمتر از مردان نشان می دهد البته آیات دیگر و اندکی نیز وجود دارد که احترام به زن را تاکید می کند و همین آیات ضدو نقیض،واقعی بودن و الهی بودن قرآن ر ا نیز زیر سوال می برد.اینگونه نگرشها که به نوعی زن را مسئول گناه بشر می دانند و در حال حاضر با زیرکی تمام از جانب مسئولین اسلامی استفاده می شود،دست آویز های بسیاری را به مردان داده است تا از زنان به شکلهای مختلفی و در زمینه های متعددی سوء استفاده نمایند،چه در محیط خانواده یا در محیط کار.زنان همواره شمارۀ 2 قلمداد می شوند و پس از مردان قرار می گیرند .و البته اگر برا ی احیای حقوقشان در مقابل چنین رژِیمی نیز بایستند،بیشترین آزارها و شکنجه ها را متحمل خواهند شد.مسئله آزادی زنان اما چیزی نیست که بتوان مختص یک کشور دانست و به طور مثال بتوان گفت که مسئلۀ زنان در اروپا حل شده است و یا اینکه مسئلۀ زنان در هر کشوری مربوط به خود آن کشور می باشد.من تصور میکنم مسئلۀ مبارزه برای آزادی زن در تمام جهان مشترک است وتا زمانی که جایی در جهان وجود دارد که زنانِ آن همچنان از نابرابری جنسی و تبعیض رنج میبرند ،این مشکل تمامی زنان می باشد و همه با هم باید برای از بین بردن آن تلاش کنند.و شاید به همین دلیل است که روزِ زن را در 8 مارس جشن می گیریم تا همبستگی و یکی بودنمان را با تمامی زنان نشان دهیم.

ادامه...

http://blo gfars.com/fotofiles/1/107901.jpg

ادامه...

پاسخگویی مضحک به یک خبرنگار

ادامه...